درماتيت سبوروئيك عبارت است از اختلال التهابي تحت حاد يا مزمن با علت ناشناخته كه بطور تيپيك محدود به غدد سباسه مي باشند.. درماتيت سبوروئيك نواحي با غده سباسه فراوان يعني سر و تنه و گاهي انترتيرگو(چينها) را گرفتار ميسازد و در شير خوارگي و بزرگسالي رخ ميدهد.

درماتيت سبوروئيك بزرگسالان در زمان بلوغ بروز ميكند ولي اغلب تظاهر آن تا دهه سوم به تعويق مي افتد. در اين بيماري بطور معمول اريتم منتشر و پوسته ريزي قسمت مودار سر وجوددارد. معمولا و نه هميشه پوسته در ابرو..شيار نازولابيال و شيار هاي پشت گوش وجود دارد. سبيل و ريش نيزدر بيشتر موارد گرفتار ميگردد. در تنه ضايعات به صورت پلاك است كه پوسته چرب دارد و اين ضايعات گلبرگي ناميده ميشود. گرفتاري كشاله ران بخصوص در نواحي مودار وجود دارد و در ساير نواحي نيز ديده ميشود. افراد مبتلا به درماتيت سبوروئيك صورت ممكن است به جاي خارش از سوزش شكايت كنند.

در مبتلايان به ايدز و بيماري پاركينسون.. اين درماتيت از شدت بيشتري برخوردار است یکسری از داروها مانند هالوپریدول نیز می تواند ضایعات پوستی شبیه به این بیماری را ایجاد نماید و یا گاهی واکنش به بعضی از فلزات مانند آرسنیک و طلا نیز می تواند شبیه به درماتیت سبورئیک شود . خصوصا در مواردايدز .. مقاومت به درمان وجوددارد. نكته قابل ملاحظه آنكه در چنين بيماراني.. محل گرفتاري و شكل ضايعه غير معمول خواهد بود. عفونت ثانوي با استافيلوكوك اورئوس يا استرپتوكوك متداول است و به صورت دلمه.. تشكيل پوستول و سلوليت بروز ميكند.

. خارش در این بیماری می تواند شدید باشد . شوره سر درحقیقت یکنوع خفیف همین بیماری درماتیت سبورئیک است . اگردرماتیت سبورئیک در سر ایجاد شود معمولاً از حاشیه موها فراتر رفته و در مناطق پیشانی و گوشها و پشت گوشها و گردن نیز منتشر می شود . در موارد شدید بیماری تمام پوست سر با پوسته قهوه ای چرک دلمه مانند بد بویی پوشیده می شود . در شیرخواران پوسته ریزی زرد یا قهوه ای رخ می دهد که یکنوع از همین بیماری بوده و به آن cradle cap می گویند .

قرمزی و پوسته ریزی اغلب در ابروها نیز دیده می شود . لبه پلکها نیز ممکن است گرفتار بوده و دچار قرمزی و التهاب باشند که به این حالت بلفاریت حاشیه ای (marginal blepharitis ) می گویند .

علت این بیماری خیلی مشخص نبوده و کمی پیچیده می باشد اما ممکن است با قارچی از نوع مخمرها بنام pityrosporum ovale ارتباط داشته باشد . البته این مخمر تنها در افراد مستعد به این بیماری باعث ایجاد و یا تشدید آن می شود .

در مورد درمان درماتیت سبورئیک باید به بيماران آگاهي داد كه درماتيت سبوروئيك وضعيت مزمني است كه درمان دائمي ندارد ولي با تمهيداتي ميتوان آن را متوقف نمود. بنا براين سالها احتياج به درمان و مراقبت دارد. این بیماری را به کمک *استروییدهای موضعی می توان کنترل نمود اما باید مراقب بود تا در طولانی مدت خود این داروها باعث قرمزی پوست بخصوص در صورت نشوند . از داروهای دیگر می توان *به ضد قارچها اشاره نمود که از آن جمله است کتوکونازول ، کلوتریمازول و میکونازول که از این داروها نیز می توان بصورت موضعی در درمان بیماری درماتیت سبورئیک بهره برد . . در موارد مقاوم به درمان نیز می توان از *سولفاستامید سدیم استفاده نمود . برای درمان پوست سر می توان از *شامپوهای سلنیوم سولفاید ، کتوکونازول ، تار ، زینک پیریتیون ، فلوئوسینولون و رزورسین استفاده کرد . این شامپوها را می توان هفته ای ۲یا ۳ بار استفاده نمود . خارش پوست سر را می توان با استروییدهای موضعی و یا ضدقارچها کنترل نمود . برخی بیماران به استروییدهای قوی تری نیازمندند که می توان این داروها را بصورت هفته ای یک یا دو بار نیز تجویز کرد .

در مورد پلک می توان از سولفاستامید بصورت قطره و یا پماد چشمی و یا از تتراسیکلین خوراکی استفاده نمود . از استروییدهای موضعی در این ناحیه باید با احتیاط استفاده نمود زیرا ممکن است در طولانی مدت در چشم باعث گلوکوم (آب سیاه ) و یا کاتاراکت (آب مروارید ) گردد . شستشوی روزانه با شامپو بچه روش خوبی جهت کاهش شدت درماتیت سبورئیک پلک می باشد . در موارد شدید می توان از آنتی بیوتیکهای خوراکی و یا داروهای ضدقارچ خوراکی نیز استفاده نمود که مصرف این داروها حتماً باید تحت نظر متخصص پوست و یا چشم باشد .

 

بطور خلاصه درماتیت سبورئیک بیماری مزمنی است که بیشتر در سنین جوانی و میانسالی بخصوص در آقایان رخ داده و جهت کنترل و درمان آن ، فرد مبتلا باید تحت نظر متخصص پوست بوده تا با تجویز داروهایی متناسب با شدت بیماری ، درماتیت سبورئیک تحت کنترل در آمده و فرد مبتلا بتواند مانند یک فرد سالم در جامعه حضور فعال داشته باشد